Wśród niemieckich oprawców, którzy nie odpowiedzieli za zbrodnie na polskim narodzie, szczególne miejsce zajmuje Heinz Reinefarth (1903-1979). To właśnie on, jako wysokiej rangi oficer SS, kierował tłumieniem Powstania Warszawskiego i tym samym ponosił odpowiedzialność za liczne zbrodnie wojenne popełnione przez żołnierzy podległych mu jednostek.

25 kwietnia 1943 r. władze Związku Sowieckiego zerwały stosunki dyplomatyczne z polskim rządem na uchodźstwie. Jako pretekst posłużyła sowieckim decydentom oficjalna nota ze strony ówczesnego premiera RP gen. Władysława Sikorskiego wystosowana 16 kwietnia wspomnianego roku do władz Międzynarodowego Czerwonego Krzyża.

Południowo-wschodnie kresy II Rzeczypospolitej stały się areną przerażających wydarzeń już w czasie kampanii wrześniowej 1939 r. Ukraińscy szowiniści (często opłacani przez niemiecki wywiad) nie omieszkali bowiem skorzystać z załamania struktur polskiej państwowości, dokonując skrytobójczych mordów na cofających się polskich żołnierzach oraz ludności cywilnej.