22 grudnia 1941 r. w Waszyngtonie rozpoczęła się konferencja (określana w historiografii mianem Konferencji Arkadia) z udziałem prezydenta Stanów Zjednoczonych Franklina D. Roosevelta i premiera Wielkiej Brytanii Winstona Churchilla w zamiarze omówienia wspólnych celów wojennych.

Było to pierwsze spotkanie obu przywódców po japońskim ataku na bazę amerykańskiej Floty Pacyfiku w Pearl Harbor (7 grudnia 1941) i tym samym oficjalnego włączenia się Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej. Ustalono wówczas powołanie wspólnego dla obu armii szefa sztabu oraz zadeklarowano nie podejmowanie rozmów z III Rzeszą o separatystycznym pokoju przez żadną ze stron konferujących. Pokonanie Niemców jako najsilniejszego ogniwa tzw. Paktu Trzech (tj. sojuszu właśnie III Rzeszy, Cesarstwa Japonii i Królestwa Włoch) uznano za priorytet dalszych działań. Omówiono ponadto ewentualne kierunki uderzeń wymierzonych w państwa Osi, co z czasem doczekało się realizacji zarówno w północnej Afryce (7/8 listopada 1942), jak również na Sycylii (10 lipca 1943) oraz w Normandii (6 czerwca 1944).

Mimo, że Cesarstwo Japonii swoje największe sukcesy miało dopiero przed sobą (szczególnie dotkliwa dla Imperium Brytyjskiego kapitulacja Singapuru 15 lutego 1942 r.; opanowanie dotąd zarządzanych przez Stany Zjednoczone Filipin 6 maja 1942 r.) to jednak anglosascy sprzymierzeńcy nie omieszkali podjąć rozmów dotyczących kształtu ładu powojennego. Tym bardziej, że potencjał wytwórczy Stanów Zjednoczonych oraz determinacja, którą Brytyjczycy wykazali się zarówno w trakcie obrony swojego macierzystego terytorium jak i podczas zmagań z włoską agresją na terenie ich północnoafrykańskich kolonii, pozwalała z optymizmem spoglądać w przyszłość. Toteż w trakcie konferencji omówiono także założenia funkcjonowania Organizacji Narodów Zjednoczonych, nowej inicjatywy zbiorowej współpracy międzynarodowej, która zastąpić miała Ligę Narodów.

Pod tym względem nie tracono zresztą czasu, jako że już 1 stycznia 1942 r. (czyli jeszcze w trakcie trwania konferencji) także w Waszyngtonie przedstawiciele 26 państw krzepnącej koalicji antyhitlerowskiej (w tym także Rzeczpospolitej) podpisali wspólną Deklaracje Narodów Zjednoczonych, która stała się zaczątkiem tej organizacji. Konferencja zakończyła się 14 stycznia 1942 r.